Cudze czytacie, polskiego nie znacie
Zmodyfikowano: 13-01-2015

W ostatnich latach coraz częściej można zauważyć na naszych półkach przewagę literatury zagranicznej. Problem ten, z pozoru błahy, w istocie rzutuje na tworzenie się polskiej tożsamości, a co za tym idzie polskiej kultury. Nawiązując do 200. rocznicy śmierci Adama Mickiewicza warto zastanowić się kto tak naprawdę uchodzi za wieszcza narodowego. Kto zadba o podtrzymanie polskiego języka i naszej historii – Adam Mickiewicz czy J.K. Rowling?

Mickiewicz to jeden z najwybitniejszych twórców romantyzmu. Urodził się 24 grudnia 1798 roku. Zmarł 26 listopada 1855 roku. Swoje życie całkowicie poświęcił problemom społeczeństwa. Czasy, w których przyszło mu żyć to dla Polski niewola, ale także walka o odzyskanie niepodległości. Mickiewicz pisał przede wszystkim utwory „ku pokrzepieniu serc”. To m.in. „Dziady” czy też epopeja narodowa „Pan Tadeusz” . Do pozostałych zalicza się „Konrad Wallenrod” , „Ballady i romanse” oraz wiele innych. Postać Adama Mickiewicza kojarzy nam się jedynie z twórczością literacką. Czy pamiętamy jednak o tym, że był założycielem oraz aktywnym działaczem tajnego patriotycznego Towarzystwa Filomatów. Był to człowiek ogromnego ducha walki, odwagi i patriotyzmu. Za swoją „niebezpieczną” pracę wraz z przyjaciółmi został aresztowany i uwięziony w klasztorze bazylianów w Wilnie – które staje się miejscem wydarzeń jego najsłynniejszego dramatu „Dziady”.

Był to także wielki znawca Europy. W roku 1829 wyjechał w podróż po Starym Kontynencie. Odwiedził m.in. Szwajcarię, Niemcy, czy Włochy. Inspirował się Heglem. Często przebywał na jego wykładach w Berlinie. Działał na wielu polach, także artystycznym. Nawiązał wiele kontaktów międzynarodowych z przeróżnymi środowiskami artystycznymi. Jednak jego największym marzeniem było całkowite poświęcenie się dla Ojczyzny. Cała twórczość Mickiewicza przesiąknięta jest do głębi duchem patriotyzmu i miłości do Polaski, ale też wzywania do walki za to co nasze, za to co polskie. To dlatego tak bardzo chciał wziąć udział w walkach powstania listopadowego, którego 184. rocznicę obchodziliśmy kilka dni temu. Niestety takowych możliwości pozbawiła go przymusowa emigracja poza granicę naszego kraju. Podczas pobytu we Francji aktywnie uczestniczył w życiu publicznym. M. in. współpracował z Towarzystwem Literackim i Towarzystwem Narodowym Polskim. Przełomowym momentem w tymże okresie był ślub z Cecylią Szymanowska w roku 1834, z którą miał sześcioro dzieci. Przebywając w Paryżu objął katedrę literatur słowiańskich w College de France. Kolejnym etapem, który na pewno miał duży wpływ na jego życie było związanie się z kołem Towiańskiego, który głosił odrodzenie życia duchowego. Niestety, propaganda towianizmu oraz radykalne poglądy polityczne i społeczne były przyczyna zawieszenia go w funkcji profesora. Pod koniec życia próbował sformować Legiony Polskie, które miałyby walczyć z Rosją po przystąpieniu Francji do wojny krymskiej. Niestety nie udało mu się osiągnąć celu, gdyż zmarł niespodziewanie podczas pobytu w Stambule.

Mimo, że Adam Mickiewicz to czołowa postać polskiej literatury to jednak w ostatnich latach można zauważyć, że jego dzieła nie górują na listach kanonu lektur. W zamian pojawiły się książki J.J. Rowling. Dlaczego nauczyciele nie chcą podejmować polemiki i zgadzają się na podobne zmiany? Jedną z przyczyn zapewne jest małe zainteresowanie młodzieży literaturą ojczystą. Dzisiaj „warte” uwagi jest to co modne i kontrowersyjne, a nie to co wartościowe i piękne. Duże niepokoje budzi również zachowanie Ministerstwa Edukacji Narodowej, które coraz częściej „podrzuca” literaturę zagraniczną. Promowane w mediach coraz to nowe zagraniczne bestsellery często nie wnoszące nic wartościowego do naszego życia, można wręcz powiedzieć, że są niszczące. Spodziewać się raczej możemy najbardziej kontrowersyjnego „szmatławca” niż powieści Henryka Sienkiewicza czy Władysława Reymonta. Wśród młodego pokolenia panuje moda na fantastykę, stanowczo odrzuca się wszystko to co stare i pouczające. Lepiej „karmić się” tym co puste i bezsensu.

Takie zachowania społeczeństwa prowadzą w konsekwencji do upadku tożsamości narodowej. Proces niszczenia polskiej kultury trwa już od wieków, dlatego szczególnie dzisiaj powinniśmy zapobiec jego dalszemu rozwojowi. Postawić na to, co ponadczasowe i wartościowe. Promować polską literaturę, która tak wiele zdziałała w dziejach naszego kraju. Naszym zadaniem jest, aby młode pokolenie wychowało się w nurcie staropolskich utworów i aby fundamenty polskości nigdy nie zostały zapomniane.

Katarzyna Ochał prawapolityka.pl

Komentarze


Czytaj także:

LechKaczynski.org Ruch Społeczny im. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Alternatywa Pol(s)ka bez kompleksów Program PiS 2014 Klub Parlamentarny Prawa i Sprawiedliwości Grupa Europejskich Konserwatystów i Reformatorów PiS.tv Prawa Strona Północnego Mazowsz Biuletyn Informacji Publicznej PiS